Aston Martin bouwt in totaal 999 exemplaren van de Valhalla en alle plekken zijn allang vergeven, terwijl de eerste auto's nog maar net bij klanten op de oprit staan. Wie nu nog een Valhalla wil, moet naar de tweedehandsmarkt, waar exemplaren voor ruim boven de miljoen euro van eigenaar wisselen. Een prijskaartje dat op papier absurd klinkt, maar dat past bij een auto die niet zomaar een snelle Aston Martin is.
Een hypercar met een Formule 1-hart
De Valhalla is het eerste model dat volledig is ontwikkeld met input van het Formule 1-team van Aston Martin. Onder de motorkap zit een aangepaste 4.0-liter twin-turbo V8 met platte krukas, goed voor 828 pk. Daar komen drie elektromotoren bij, twee op de vooras en één tussen motor en versnellingsbak. Samen leveren ze 1.079 pk en 1.100 Nm koppel, genoeg voor een sprint naar 100 kilometer per uur in minder dan 2,5 seconden.
De topsnelheid is elektronisch afgeknepen tot 349 kilometer per uur. Opvallend detail: Aston Martin moest ook de achteruit begrenzen, omdat de auto zonder ingreep ook achterwaarts ruim 140 kilometer per uur zou kunnen halen. Dat vertelt meteen iets over hoe serieus dit project is aangepakt, zie de technische specificaties op de site van Aston Martin.
Waarom hij nu al uitverkocht is
Aston Martin kondigde de Valhalla eerst aan als concept, jaren voordat de productieversie er stond. In die tussentijd kregen bestaande klanten van het merk voorrang bij de reservering, iets wat bij hypercars van dit kaliber gebruikelijk is. Wie eenmaal een Vanquish of DBX707 op naam had staan, kreeg als eerste een uitnodiging. Tegen de tijd dat de auto publiekelijk werd getoond, waren de meeste van de 999 exemplaren al vergeven.
Dat schaarste-model werkt: kok Gordon Ramsay betaalde omgerekend zo'n 1 miljoen dollar voor zijn exemplaar, en op platforms als AutoScout24 staan Nederlandse en Belgische Valhalla's inmiddels tussen de 950.000 en 1,28 miljoen euro. Daarmee stijgt de auto direct in waarde ten opzichte van de adviesprijs, iets wat bij gewone sportwagens zelden gebeurt.
Hoe verhoudt de Valhalla zich tot andere hypercars
De Valhalla concurreert met namen als de Ferrari F80 en McLaren W1, allemaal hybride hypercars met een productielimiet en een prijs boven de miljoen euro. Wat de Valhalla onderscheidt, is de nadruk op dagelijkse bruikbaarheid: in tegenstelling tot pure trackauto's is hij gehomologeerd voor de openbare weg in vrijwel elk land waar Aston Martin verkoopt, inclusief Nederland. Wie liever iets ouds en analoogs zoekt in plaats van een hybride hypercar, leest bijvoorbeeld ons artikel over een tweedehands Porsche kopen, waar juist de eenvoud van oudere sportwagens de charme is.
Een andere auto die laat zien hoe klein de wereld van klantauto's op dit niveau is, is de De Tomaso P72, die na jaren vertraging eindelijk bij klanten wordt afgeleverd. Ook daar geldt: wie nu pas belangstelling toont, is te laat.
Wat dit betekent voor de rest van de markt
De Valhalla is voor de meeste mensen nooit een reële aankoop, maar dat is precies waarom hij interessant is om te volgen. Merken als Aston Martin gebruiken deze hypercars om technologie te testen die jaren later in gewonere modellen terechtkomt: hybride aandrijflijnen, actieve aerodynamica, lichtgewicht carbon-constructies. Wat nu 1.079 pk kost in een oplage van 999 stuks, zie je over vijf jaar terug in een uitvoering die wél binnen bereik ligt van een bredere groep autoliefhebbers.
Tot die tijd blijft de Valhalla vooral een statussymbool op wielen, eentje die zijn waarde beter vasthoudt dan de meeste beleggingen. Voor de kopers die hem al op de oprit hebben staan, is dat waarschijnlijk precies de bedoeling.